شهر دوستدار کودک
الهام فخاری عضو شورای شهر تهران
راه رفته؛ راه پیش رو ...
مهدی منصوری - مدیر روابط عمومی و اطلاع رسانی ستاد هماهنگی شورایاری ها
مدیریت شهری، مدارا و خشونت اجتماعی
محمدجواد حق‌شناس؛ منتخب شورای پنجم
تهران از منتخبانش چه می‌خواهد؟
پرویز پیران- از ايده‌پردازان شكل‌گيري شوراياري‌ها در تهران
گپي با محمد شیری، بازیگر سریال شب های بربره که شورایار محله ایرانشهر است و شهر و محله‌اش را دوست دارد
حقوق؟ قربانت شوم از جيب هم مي‌گذاريم!
محمد شيري- بازيگر و شورايار
تاریخ انتشار:
يکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۱۴:۳۰
Share/Save/Bookmark
۰
حقوق؟  قربانت شوم از جيب هم مي‌گذاريم!
صدا و چهره‌اش آشناست. وقتی موهای سپید و صورت استخوانی‌اش را می‌بینی نیازی نیست برای به خاطر آوردن نام یا نقش‌هایی که بازی کرده تلاش کنی. او را در یک نظر می‌شناسی و می‌گویی: این همان بازیگر شب‌های برره نیست؟ لبخندش را که می‌بینی اطمینان پيدا می‌کنی اشتباه نکرده‌ای، خودش است، «محمد شیری» بازیگر سینما و تلویزیون و تاتر. شاید تعجب کنی که چرا این بازیگر نام آشنا عینک دودی نمی‌زند و در بالای شهر زندگی نمی‌کند؟ کنارش می‌ایستی و عکس می‌گیری، به همین سادگی. فردا و پس فردا و روزهای دیگر هم در همان کوچه و خیابان او را می‌بینی و متوجه می‌شوی بیشتر روزها به کافه‌ای نزدیک خانه اجاره‌ای‌اش می‌رود و درمسیر با اهالی محله سلام و احوالپرسی می‌کند. حالا بیشتر اهالی محله ایرانشهر و خیابان خردمند در مركز شهر تهران می‌دانند که سالارخان سریال طنز شب‌های برره در همسایگی آن‌ها زندگی می‌کند. اما این تمام ماجرا نیست. این بازیگر با تمام مشغله‌ها و دغدغه‌های هنرمندی‌اش شورایار محله است. آن‌هم نه یک سال و دو سال. بلکه ۵ سال تمام شورایار محله خودش بوده و برای حل مشکلات محله تلاش‌های بسیاری کرده است. عصر یک روز پاییزی با محمد شیری که روزهایش را به شورایار بودن و رفع مشکلات محله سنجاق کرده است به گفتگو نشستیم تا از دغدغه‌هایش برایمان بگوید؛ دغدغه‌هایی که خودش در توصیف آن‌ها می‌گوید: «دغدغه‌های دوستنداشتنی برای رفع مشکلات محله.»
 ‌این بار پای یک زمین در میان بود
شاید نخستین پرسشی که با فهميدن شورایار بودن «محمد شیری» به ذهن خطور کند این باشد که چرا شورایار شده؟ شورایاری را می‌شناخته یا نه؟ محمد شیری در پاسخ به این پرسش می‌گوید: «سال‌ها پیش وقتی به محله ایرانشهر و خیابان خردمند آمدم متوجه مشکل بزرگی شدم. انتهای خیابان شیرودی قطعه زمینی قرار داشت که خالی و بدون استفاده مانده بود. خالی بودن زمین و مساحت زیادش سبب شده بود این زمین خالی مکانی برای خرید و فروش مواد باشد. البته این موضوع تمام مشکل این محله نبود. به همین دلیل اهالی محله از وجود این زمین به ستوه آمده بودند.

همیشه هم به من می‌گفتند شما که بازیگری و چهره‌ای سرشناس هستی این مشکل را به گوش مسئولان برسان. حقیقتش این است که خودم هم از این وضعیت ناراضی بودم. هر روز که می‌خواستم به خانه هنرمندان بروم باید از مسیر عبور می‌کردم و بادیدن زباله‌دانی شدن زمین و خرید و فروش مواد دلم به درد می‌آمد. شاید باور نکنید بیشتر از 10 بار، شاید هم بیشتر با شهرداری و دیگر نهادها تماس گرفتم و مشکل این زمین را گفتم. وقتی به آن‌ها می‌گفتم اسم اینجا دیگر زمین نیست، زباله‌دانی شده باور نمی‌کردند. در همان روزها یکی از دوستان گفت چرا شورایار نمی‌شوی؟ پرسیدم شورایار؟ گفت مدراک بیار، بقیه اش با من. این پرسش و پاسخ‌ها و مشکل زمین خالی در خیابان شیرودی پای مرا به شورایاری منطقه ۶ و محله ایرانشهر باز کرد. از اینکه وارد شورایاری شدم خوشحالم. چون به مردم محله ام عشق می‌ورزم.»

با اهالی محله‌ام رفیقم
در انتخابات شورایاری نام‌نویسی می‌کند و با رای مردم محله
وقتی دوستانم پیگیری و تلاشم را برای برگزاری جشن می‌بینند و متوجه می‌شوند شورایار هستم می‌پرسند: « شیری جان پولی در این کار هست؟» می‌خندم و می‌گویم: قربونت برم چه پولی! این کار کار دل است. هیچ پولی که ندارد هیچ، گاهی هم باید از جیب خرج کنی.
انتخاب می‌شود. از همان روز هم برای رفع مشکل زمین خیابان شیرودی تلاش می‌کند. شیری از 5 سال پیش اینگونه تعریف می‌کند: «آن قدر دوندگی و پیگیری کردیم و با مسئولان شهرداری منطقه جلسه گذاشتیم که پس از مدت زمان کمی بخشی از زمین به میدان میوه و‌تره بار تبدیل شد و بخش دیگرش هم به ستاد برف‌روبی اختصاص پیدا کرد. البته باید بگویم بسیاری از اهالی وقتی متوجه می‌شدند میدان میوه و‌تره بار شدن زمین کار من و دیگر شورایاران محله است، می‌گفتند: « این چه کاری بود دیگر! اینجا قبلا‌ترافیک نداشت؟ من هم می‌گفتم به آسایش خانواده‌هایی که اینجا زندگی می‌کنند فکر کنید. بوی بد زباله و کارهای خلاف، زندگي را برای ساکنان این خیابان سخت کرده بود. خدا را شکر کنید که این مشکلات رفع شد.» 

شیری از تعادل میان بازیگری و شورایار بودن با لبخند حرف مي‌زند: «معتقدم اگر مسئولیتی را به عهده می‌گیری باید تمام و کامل انجامش دهی. روزی که مدارکم را به دوستم دادم تا در انتخابات نام نویسی كند، با خودم گفتم: خب. از امروز به بعد شورایاری را هم به دغدغه‌هایت اضافه کن. برای این کار باید به خیابان‌ها و کوچه‌ها می‌رفتم و با اهالی گفتگو می‌کردم. همین کار را هم انجام دادم. نمی‌دانید چه لذتی دارد وقتی با اهالی محله‌ای که در آن زندگی می‌کنی رفاقت داشته باشی و دلت قرص باشد دوستان خوبی در همسایگی‌ات زندگی می‌کنند.»

شورایاری کار دل است
بیشتر دوستان بازیگر و هنرمندش می‌دانند که شورایار است. شورایاری که گاهی از سر فیلمبرداری راهی دفتر شهردار منطقه می‌شود تا از مشکلات و معضلات محله سخن بگوید. سالار خان سریال شب‌های برره در این‌باره می‌گوید: «تلاشم بر این بوده تا دوستان هنرمند و بازیگرم را به محله بیاورم. این اتفاق هم افتاده. در مناسبت‌های مختلف و جشن‌های محلی دوستانم را به محله دعوت می‌کنم، تا اهالی محله ایرانشهر با دیدن این چهره‌های سرشناس خوشحال شوند.»

 به اینجا که می‌رسد لبخندی عمیق چهره اش را می‌پوشاند و ادامه می‌دهد: «وقتی دوستانم پیگیری و تلاشم را برای برگزاری جشن می‌بینند و متوجه می‌شوند شورایار هستم می‌پرسند:
«حمایت می‌خواهیم. باید کاری کنیم که مردم و مسئولان شورایاران را به عنوان یک نهاد اساسی در حل مشکلات بشناسند. در این راه از شورای اسلامی شهر تهران و شهرداری‌ها کمک می‌خواهیم. مردم محله به شورایاران اطمینان دارند. وقتی مشکلی را به گوش شورایاران می‌رساندند، توقع حل آن را دارند. باید کاری کرد تا شورایاران قدرت حل مشکلات را داشته باشند و این نیازمند یاری رسانی مسئولان است. این حرف‌ها را به احمد مسجد جامعی هم گفته ام و امیدوارم روزی برسد که همه شورایاران را بشناسند.»
« شیری جان پولی در این کار هست؟» می‌خندم و می‌گویم: قربونت برم چه پولی! این کار کار دل است. هیچ پولی که ندارد هیچ، گاهی هم باید از جیب خرج کنی. وقتی با ناباوری نگاهم می‌کنند به آن‌ها می‌گویم کجای کار هستید که تمام محله‌های این شهر شورایار دارد و همه با همین شرایط کار می‌کنند. پول نمی‌گیرند اما دغدغه مردم را دارند. » 

كمك مي‌خواهيم
شیری به تلاش شورایاران برای حل مشکلات محله و منطقه اشاره می‌کند و می‌گوید: «حمایت می‌خواهیم. باید کاری کنیم که مردم و مسئولان شورایاران را به عنوان یک نهاد اساسی در حل مشکلات بشناسند. در این راه از شورای اسلامی شهر تهران و شهرداری‌ها کمک می‌خواهیم. مردم محله به شورایاران اطمینان دارند. وقتی مشکلی را به گوش شورایاران می‌رساندند، توقع حل آن را دارند. باید کاری کرد تا شورایاران قدرت حل مشکلات را داشته باشند و این نیازمند یاری رسانی مسئولان است. این حرف‌ها را به احمد مسجد جامعی هم گفته ام و امیدوارم روزی برسد که همه شورایاران را بشناسند.»

فرهنگسازی برای حل مشکلات
از ۴ سال پیش که وارد شورایاری شده به عنوان عضو اصلی مشکلات محله را حل کرده اما امسال رابط اطلاع‌رسانی محله ایرانشهر در منطقه ۶ است. آن قدر در خیابان‌های محله و منطقه چرخیده که تک تک مشکلات را با ذکر نام خیابان و نشاني کوچه بیان می‌کند. او می‌گوید: «فلان خیابان چون سطل‌های زباله‌اش پلاستیکی است موش زیادی دارد. فلان خیابان تاریک است و خیابان کناری‌اش به دلیل نداشتن پارکینگ طبقاتی‌ترافیک زیادی دارد.» 

شیری از بیان این مشکلات و پیگیری برای رفع آن‌ها صحبت می‌کند و می‌گوید: «معتقدم تنها وظیفه شورایاری حل مشکلات شهری نیست. فرهنگسازی و فعالیت هایی اینچنینی هم از وظایف ناگفته و نانوشته شورایاران است. مثلا اگر همسایه‌ات را می‌بینی که شلنگ آب را تا آخر باز کرده تا ماشینش را بشوید یا باغچه مقابل خانه‌اش را آب دهد، باید با زبان خوش و شیرین این موضوع را به او یادآور شوی. یا اینکه به اهالی محله‌ات بگویی این موش‌ها که خود به خود تولید نشده‌اند. اگر زباله‌ها را سر ساعت بیرون بگذاری و شهرداری هم سر وقت زباله‌ها را جمع‌آوری کند، مشکلات شهری از بین می‌رود. می‌بینید همه چیز در گرو فرهنگ است. خیلی از مشکلات شهری با فرهنگسازی درست از میان برداشته می‌شود. چند سال پیش بود که در جلسه با شهردار تهران این حرف‌ها را بیان کردم و از طرح آقای دلسوز حرف زدم. آقای دلسوزی که تمام این فرهنگسازی‌ها را در قالب فیلم و انیمیشن بیان می‌کرد. ایده‌ام را مطرح کردم و موافقت شد. اما نمی‌دانم پشت کدام اداره گیر کرده که از چند سال پیش تا امروز هیچ خبری نشده است.»
 
کد مطلب : ۵۶۰